پراید 141 یکی از اعضای خانواده پراید است که توسط شرکت سایپا تولید و عرضه شد و به عنوان یکی از نخستین مدل‌های هاچ‌بک لیفت‌بک در این خانواده شناخته می‌شود. این خودرو در دهه ۱۳۸۰ شمسی با هدف تنوع‌بخشی به محصولات سایپا و ارائه یک گزینه جدید برای مشتریان اقتصادی وارد خط تولید شد. طراحی ظاهری پراید 141 نسبت به مدل‌های پایه تفاوت‌هایی داشت. نمای عقب خودرو کشیده‌تر و حالت لیفت‌بک داشت که باعث افزایش نسبی فضای بار نسبت به پراید معمولی می‌شد. چراغ‌های عقب کشیده، درِ صندوق شیب‌دار و سپرهای کمی بزرگ‌تر از تغییرات اصلی این مدل بودند. طراحی جلوی خودرو تفاوت خاصی با مدل‌های هاچ‌بک یا صندوقدار نداشت. در کابین، طراحی ساده و مشابه سایر مدل‌های پراید بود. داشبورد ساده، فرمان دو شاخه و پنل‌های درب با متریال ارزان‌قیمت، نشان می‌داد که این خودرو همچنان در دسته محصولات اقتصادی جای دارد. صندلی‌ها ساده و فاقد امکانات خاصی بودند و فضای داخلی برای چهار سرنشین قابل قبول ولی نه چندان راحت بود. پیشرانه استفاده شده در پراید 141 همان موتور 1.3 لیتری چهار سیلندر بنزینی بود که توان تولید حدود 63 اسب بخار قدرت و 103 نیوتن‌متر گشتاور را داشت. این نیرو توسط یک گیربکس ۵ سرعته دستی به چرخ‌های جلو منتقل می‌شد. شتاب صفر تا صد کیلومتر در ساعت این خودرو حدود ۱۴ تا ۱۵ ثانیه بود و حداکثر سرعت آن به ۱۶۰ کیلومتر در ساعت می‌رسید. مصرف سوخت ترکیبی آن نیز در حدود ۶.۵ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر گزارش شده بود. یکی از نکات مثبت پراید 141، مصرف سوخت پایین و هزینه نگهداری اقتصادی آن بود. قطعات یدکی فراوان، تعمیرات آسان و شبکه گسترده خدمات پس از فروش سایپا، دلایلی بودند که این خودرو را برای قشر متوسط و کم‌درآمد جامعه به انتخابی منطقی تبدیل کردند. در بخش ایمنی، مانند سایر اعضای خانواده پراید، امکانات بسیار محدودی ارائه شده بود. این خودرو فاقد ایربگ و ترمز ABS در نسخه‌های اولیه بود و ساختار بدنه آن نیز مقاومت چندانی در برابر تصادفات نداشت. تنها امکانات ایمنی آن کمربند ایمنی جلو و عقب و گاهی قفل کودک بود. امکانات رفاهی نیز بسیار محدود بود و معمولاً شامل کولر، بخاری، شیشه‌بالابر برقی جلو، فرمان معمولی و سیستم صوتی ساده با رادیو و پخش CD می‌شد. فرمان خودرو غیر هیدرولیکی بود و در سرعت‌های پایین نیاز به نیروی بیشتر داشت. سیستم تعلیق ساده جلو مک‌فرسون و عقب محور صلب بود که در جاده‌های ناهموار عملکرد چندان نرمی نداشت. ترمزهای جلو دیسکی و عقب کاسه‌ای بودند. پراید 141 بیشتر مورد توجه افرادی بود که به دنبال خودرویی ساده، ارزان و با فضای بار کمی بیشتر از مدل‌های هاچ‌بک بودند. این خودرو در بازار دست دوم هم به‌عنوان یکی از گزینه‌های ارزان‌قیمت شناخته می‌شود و همچنان تعداد زیادی از آن در سطح خیابان‌های کشور تردد می‌کنند. با توجه به استانداردهای ایمنی و زیست‌محیطی جدید، تولید این خودرو مانند دیگر مدل‌های پراید متوقف شد. در مجموع، پراید 141 خودرویی اقتصادی با حداقل امکانات برای استفاده‌های روزمره شهری بود که در دوره‌ای مشخص، بخش قابل توجهی از بازار خودروهای ارزان‌قیمت ایران را به خود اختصاص داد.